Een ouderwets lekker lapje vlees

Ik heb er eigenlijk elke dag wel zin in: een lekker ouderwets lapje vlees. Ik ben dus een echte vleesliefhebber, zo ook de boer. Omdat we fokken met dubbeldoelkoeien van het ras Fleckvieh, en we samen met schoonouders en -zus elk jaar een koe slachten, en we toch al een winkel aan huis hebben, hebben we vorig jaar besloten om het vlees van onze eigen dieren ook in die winkel te gaan verkopen. Zo hou je een mooie omloopsnelheid van het vlees en.... heb je elke dag zelf een ouderwets lekker lapje vlees! En waarom nou ouderwets?  Omdat dit soort mooi vlees tegenwoordig gewoon niet meer te krijgen is in de winkel. Weet je waarom? Zie je die prachtige marmering van witte lijntjes door het vlees heen lopen? Dat noemen ze intramusculair vet, of te wel vet wat tussen de spieren zit. Vet dus. Vet? Ja... VET dus! En dat maakt dit lapje nu zo onweerstaanbaar lekker, want het geeft smaak, het zorgt voor malsheid en ik heb me laten vertellen dat in het intramusculaire vet zelfs gezondheidsbevorderende stoffen zoals CLA, Omega 3 en 6 zitten.
Dat maakt ons niet zo veel uit, het is mooi meegenomen.

Vlees van eigen erf.

Oh ja, weet je hoe het komt dat ons vee wel dit soort mooie vlees oplevert? Ons vee loopt in de wei, eet veel ruwvoer (hooi, stro, kuilgras) en krijgt de tijd om zich te ontwikkelen. Het wordt pas op 30-36 maanden leeftijd geslacht en vervolgens blijft het nog zo'n twee weken rijpen. Het vlees dat u in de supermarkt aantreft, wordt vaak op veel jongere leeftijd geslacht, komt niet buiten, krijgt veel krachtvoer en mais en wordt direct na de slacht versneden en verpakt, zonder te rijpen. En vaak is het afkomstig van een runderras dat niet geschikt is voor de vleesproductie. Dat goeie vlees is er wel hoor, ook in Nederland. Maar ja, de gemiddelde Nederlandse consument is nauwelijks bereid daar voor te betalen en wat gebeurt er dan? Het goede vlees kan voor meer geld verkocht worden aan consumenten in het buitenland. Bekijk de uitzending hierover maar eens van Wouter Klootwijk.

Hoe het ook zij: Wij gaan er straks eens lekker van genieten.

Mooi kalfje in een warm hokje bij -10C

Hierbij een paar leuke foto's van onze laatste baby: een mooi meisje van Trijntje 214 en Ilion als mama en papa. Ze is geboren op 29 januari 2012 en het is een flinke meid. Omdat er flinke kou voorspeld was hebben we op een ongebruikelijke plek een mooi hokje voor haar gemaakt. Hier kon ze beter beschermd worden tegen de kou dan op de plek bij de oudere kalfjes.





Zo'n mooie meid, daar moet je goed op passen, dus heeft de boer een hokje gemaakt van hekjes die hij nog had, zaagselpakken ernaast, dat geeft wat beschutting.

Senna, de hond verwelkomt het nieuwe meisje ook met een lik over de neus. Meisje is zeer geinteresseerd, het lijkt we een soortgenoot, maar hij ziet er toch anders uit...

En zo ziet het mooie hokje eruit. Aan de achterkant beschutting met een grote plank en bovenop... het is eigenlijk te gek voor woorden, maar het functioneert: een oude bedspiraal met hooi erboven op voor de isolatie.

Zo te zien heeft deze dame het wel goed naar de zin!

He daar loopt die hond weer. Eens even kijken hoor!

Cursus verantwoord Diergeneesmiddelengebruik

Vandaag werd op ons bedrijf de eerste van twee middagen gehouden over Verantwoord Diergeneesmiddelen gebruik.

Tien collega veehouders kwamen om bijgeschoold te worden over de nieuwe regels die er zijn en om de theorie en praktijkkennis over het gebruik van diergeneesmiddelen in de melkveehouderij wat op te frissen.

Deze cursus werd georganiseerd door de dierenklinkiek Marum en op "verzoek" vanuit de melkfabriek FrieslandCampina, waar we de melk aan leveren.

Een goede zaak, nu vanaf 1 januari 3e en 4e generatie antibiotica (deze worden ook in de humane geneeskunde gebruikt) in de ban worden gedaan in de veterinaire geneeskunde. Alles met als doel om bij mensen geen resistentie te krijgen voor bepaalde geneesmiddelen die voorheen dus ook bij dieren werden ingezet. Bij melkvee valt het gelukkig nogal wat mee. Dus voor melkveebedrijven komt er geen enorme verandering op dit gebied, zeker als je al wat zuinig was in het gebruik van antibiotica.

Hopelijk zijn we als sector op tijd met deze maatregelen. We nemen in elk geval nu de verantwoordelijkheid om het goed te reguleren. Dat is een eerste stap.

Ook de investering in kennis is een goede zaak. Hieronder een verslag.

Natuurlijk wel allemaal overalls aantrekken voor de hygiene.

alternatieve plek voor intramusculaire toediening

Meisje zit vol met stickers waar men zou spuiten.

Allemaal aandachtig luisteren naar de veearts.

Wat een makke koe! (Feckvieh he?!)

Zo bloeit de blauwe bes

Op de onderstaande foto is het heel goed te zien hoe de blauwe bes bloeit. Helmaal onderaan de foto wat groter, zodat je het eens goed kunt bekijken.


Zo zie je in een tros al uitgebloeide bloesems, de vruchtbeginsels van de blauwe bes:


Van heel dichtbij zijn het net bosjes tulpen. Als je goed kijkt zie je dat de blauwe bes heel symetrisch is (zoals alles in de natuur). Ze heeft altijd 5 kelkblaadjes, die later het kroontje op de bes zullen vomen. Om die reden wordt de blauwe bes dan ook wel de koningin van de bessen genoemd.

Hieronder de foto met de verschillen in bloeistadia: De vruchtbeginsels bovenin, met hier en daar nog een stamper. Deze valt er nog af.
In het midden zie je bloesems die nog moeten gaan bloeien, ze houden de bloemblaadjes nog stijf bij elkaar. De bloesems met de bruine randjes zijn uitgebloeid en zullen helemaal verdorren. Hierna waaien ze eraf en blijft het vruchtbeginsel met de stamper eraan over.
Omdat de bloei zo verspreid is, worden de vruchten ook ongelijk rijp. Het is daarom altijd goed opletten welke bessen je al wel kunt plukken en welke bessen nog even moeten blijven hangen.
Van elke struik kun je daarom wel enkele weken plukken, telkens met een aantal dagen ertussen.

In de nachten van 3 en 4 mei heeft het nog heel hard gevroren, achteraf bleek, wel 9 graden hier in het noorden. Voor veel jonge bessenstruiken is dit fataal geworden, na strenge vorst in de winter, tijdens de sapstroom omhoog in het voorjaar nog eens zo'n koudeklap, was voor veel jonge aanlant de genadeklap. In het voorjaar zal ik denk ik zo'n 40% van de plantage opnieuw moeten inplanten...

En dan maar hopen op een aantal mildere winters, want zodra ze een paar jaar oud zijn, kunnen ze vorst beter verdragen.

In de rode bessen hingen de trossen er op 1 mei nog zo bij:

En na de nachtvorst bleek dat zo'n 40% van de bessen weggevroren was. En dan ziet het er zo uit:

En gelukkig hier en daar ook nog zo:

En nu is het verder maar afwachten hoe het gaat dit seizoen.

Top Vrouwen!

Wat een Top Vrouwen hebben mij vandaag en afgelopen week meegholpen met het snippers kruien en onkruid wieden bij de blauwe bessen! Bijna alle dagen kreeg ik hulp van de geweldige dames van de Vrouwen van Nu uit Bakkeveen. Soms zelfs met gevaar voor eigen gezondheid! Ik heb jammer genoeg geen foto gemaakt van de enorme berg houtsnippers die klaar lag een aantal weken geleden, om verspreid te worden in de kwekerij. Het was een berg van meerdere kiepers (grote karren) vol, en nu is de plaat waar ze opgeslagen werden helemaal leeg:

Mijn lijf speelde op, toen ik het zelf wilde aanpakken, dus kwamen de vrouwen me helpen, zodat alles klaar is voor de open dag op ons bedrijf op 1 mei. De plantjes zijn de vrouwen erg dankbaar; er zaten hier en daar wel erg veel kweekwortels tussen de wortels van de blauwe bessen. Hopelijk hebben we ze nu een lesje geleerd en halen ze het niet weer in hun hoofd om mijn planten zo te plagen. Deze keer zullen de bessen zegevieren. En als de snippers er dan bij liggen ziet dat er zo uit:

De bessenplanten stonden vandaag dan ook te stralen. De rode bessen zitten tegen de bloei aan, de zwarte bessen beginnen ook langzaam met bloeien en de vroegste rassen bij de blauwe bessen kleuren heel voorzichtig roze-wit. Als er maar geen nachtvorst meer komt de komende weken, dan zal er dit jaar een rijke oogst volgen.
Het begin is er in elk geval:

Kaas je Kaasje

Afgelopen zondag, terwijl het zo'n mooi weer was..., op naar Oldeberkoop samen met buurvrouw Tiny, voor een workshop KAASMAKEN! We waren samen al eens bezig geweest en vonden het redelijk goed gelukt, ware het niet dat de ene kaas, mooi glad was aan de buitenkant en de andere nogal onregelmatig...

Wat deden we verkeerd? De papieren die we hadden er eens op nagelezen en allerlei mogelijkheden:

• Wrongel te koud
• Wassen van de wrongel te heet ("brandplekken" in kaas-termen)
• Stremming onvoldoende
• Wrongel te grof
• Niet goed geperst

Zelf denken we dat het kwam doordat we te weinig wrongel in de kaasvormpjes gedaan hadden, waardoor het persen niet goed genoeg ging. De blauwe vlekjes zijn trouwens van de pH strips, om te meten wat de pH-waarde van de kaas is voor hij het pekelbad in gaat.

Maar goed, terug naar de mooie zondag! Workshop kaas maken. We mochten meekijken met een gezelschap dat deze workshop geboekt had bij Kaasboerderij de Stelp. Het kwam allemaal redelijk goed overeen met hoe wij het hadden aangepakt. Toch waren er wel kleine verschillen, en dat maakt natuurlijk waardoor de kaasjes goed of slecht worden.
Stiekem hadden we het zo slecht nog niet gedaan, maar toch veel opgestoken.

Een van de dingen die we leerden: na 2-3 weken zijn de kleine kaasjes op smaak! Dus meteen bij thuiskomst geproefd natuurlijk! En ja hoor, ze waren heerlijk ondanks het vreemde uiterlijk, van binnen waren ze prima. Ze waren wel wat zout en droog, dus volgende keer korter in de pekel.

Natuurlijk had ik de smaak te pakken en aangezien mijn boer toch wat te veel melk heeft op het einde van het quotumjaar, kan ik zo veel melk gebruiken als ik wil. Gisteren dus aan de slag gegaan met kaasjes met Tzatzike kruiden. Deze liggen nu op smaak te komen in het pekelbad.

En ja.... echt waar, de workshop heeft zijn vruchten afgeworpen, geen onregelmatige korst, maar een mooi glad velletje op deze kaas!
Het ging zo lekker, dat ik vanmorgen meteen verder ben gegaan met Mosterd- Groene Peper kaasjes. Wat zullen we smullen! Die komen net onder de pers vandaan en moeten nog even uitlekken.

Het kan best zijn dat ik vanavond nog wat kaas ga maken. Gaat best lekker zo en mijn boer wil dat ik nog een paar duizend liter melk verwerk... Dat gaat niet lukken vrees ik (30 liter per keer), maar alle beetjes helpen, nietwaar?!
Dus binnenkort (2-3 weken) te verkrijgen: Boeren kaas!

Als we nog eens stalruimte te kort komen...

Dan gaan we de koeien gewoon het hele jaar buiten houden!

Ik vond via Twitter dit artikeltje over het buiten "huisvesten" van Fleckvieh koeien.

En dan niet in het milde Nederlandse klimaat, maar in de Beierse Alpen.

De boer vertelde dat hij jaarrond kalfjes ving. Dus ook in de sneeuw.

Het artikel ging erover of het een zaak was voor de "dierenpolitie" of dat het juist wel verantwoord is.

Natuurlijk kwam er als conclusie uit, dat de dieren supergezond zijn daar in de sneeuw en dat er tegenwoordig geen kalfjes meer in de winter geboren worden, heeft te maken met het feit dat DE BOER liever niet meer in de winter eruit gaat om bij de geboorte te zijn, haha.

Nou ja, het is in elk geval wel een oplossing voor boeren die nu niet doen aan weidegang en wel aan FrieslandCampina willen blijven leveren. Als je de stal al vol hebt, gewoon Fleckvieh gaan houden en lekker buiten huisvesten. Geen centje pijn.

Wij genieten voorlopig nog van onze Fleckie's op stal in de winter.

Goed bezig!

Vandaag was het een prachtige dag, de zon deed goed zijn best. En zoals de meesten van jullie wel weten hebben we dan zo'n uitzicht vanuit het keukenraam:

Alleen dat is al de moeite van dit berichtje waard.

Nu is het zo dat we sinds een paar dagen extra blij zijn met de zon.

We hebben het dak van de nieuwe jongveestal namelijk vol liggen met zonnepanelen!

We zijn nu dus ook officieel:

GOED BEZIG

We gebruiken met het bedrijf net zoveel stroom als het gemiddelde verbruik van 8-10 gezinnen. Door de zonnepanelen wekken we nu zelf voor 4-5 gezinnen stroom op.  Natuurlijk gebruiken we dat zelf, maar het is een fijne gedachte dat we nu ook ons steentje bijdragen aan duurzame energie.

Heel grappig is het om te zien dat mijn boer nu extra zuinig is met stroom, hij wil ineens -nog meer dan voor de zonnepanelen- zo veel mogelijk stroom besparen. Tijdens het eten gaat hij tussen elke gang even naar de meterkast om te zien hoeveel we verbruikt hebben in de tussentijd. Lampen die voorheen onder luid commentaar van mij onnodig bleven branden, zijn nu plotsklaps ... UIT.

Het mes snijdt dus aan twee kanten. We wekken duurzame energie op en we worden ook nog eens stroom-vrekken, ghe ghe ghe....

Dikke trui aantrekken als je hier op bezoek wilt komen, oh nee. De CV is gas gestookt. ;-)

De zonnepanelen bouwers! Goed volk (uit Brabant natuurlijk he?!)

Melkkoe van het jaar 2011

Eindelijk!

Sinds gisteren zijn we de trotse eigenaren van een heuse Fleckvieh Melkkoe. Technisch gezien is ze nog een vaars (dat is een rund dat 1x gekalfd heeft, pas na 2x kalven heet een rund "koe". INGEWIKKELD...), maar dat mag de pret niet drukken!

Onze mooie bruingevlekte Grietje 218 is onze eerste kruisling van een Holsteinmoeder (Grietje 216) en een Fleckvieh vader (Rumba) die gekalfd heeft. Ze was al op 16 januari uitgeteld, maar ze heeft 11 dagen overgedragen. We zijn nu zo'n 2,5 jaar aan het fokken met dit ras en nu hebben we het eerste resultaat ervan aan de melk. Na 1 dag kun je er natuurlijk nog helemaal niets van zeggen... Maar ze was in elk geval heel braaf bij het inmelken in de melkrobot.

Toen de tuin nog niet was aangelegd, heeft ze samen met haar halfzusje bij ons in de voortuin gelopen. Zodoende hebben we veel met haar "gehaffeld" en is ze nu lekker mak. Ze vindt het dan ook heerlijk om bij haar staart gekrabbeld te worden.

Het kalfje dat eruit gekomen is, is een stiertje en blaakt van gezondheid. Hij drinkt bovengemiddeld goed, maar ja wat wil je met zo veel extra zorg en aandacht als eerste kalfje op ons bedrijf met 75% Fleckviehbloed in de aderen. :-)

We zullen het komende jaar nog zeker 10 kruislingen aan de melk krijgen, dus op het einde van 2011 kunnen we wat meer zeggen over hoe het ons bevalt de Fleckviehkoeien. Omdat dit onze eerste is, is ze voor ons de koe van het jaar 2011! Daar kan niets meer tegenop.

Nog 1x dan: hierbij nog eens die knappe dame:



Wat is Fleckvieh?

We zijn al een hele tijd aan het inkruisen met Fleckvieh. Zo noemen we dat en zelf begrijpen we precies wat er bedoeld wordt. Maar voor iemand die niet thuis is "in de koeien", is het wat moeielijker te begrijpen waar we nu precies mee bezig zijn.

Het zit zo: Momenteel worden er in NL het meeste Holstein Frisian (HF) koeien gehouden. Deze koeien hebben als erg goede eigenschap dat ze veel melk produceren. En daar zijn we in NL dol op, dus lopen er veel koeien rond van dat ras. Zo is de bloedvoering van onze veestapel ook nagenoeg 100% Holsteinkoe.

Het grote nadeel van koeien die veel melk geven omdat dit in hun genen zit, is dat ze ook melk willen blijven geven als ze zich niet lekker voelen of zelfs ziek zijn. Je kunt je voorstellen wat er dan gebeurt, de koe teert in op haar reserves en haar weerstand gaat omlaag. Dit kan allerlei gebreken en problemen opleveren en als veehouder wil je dat liever niet. Het fijnste is het als al je koeien gezond en fit zijn en ze ook nog mooi wat melk geven, want daar verdien je je geld mee.

We denken in het Fleckvieh ras koeien gevonden te hebben die veel sterker zijn dan de Holsteiners. Dus zijn we onze veestapel gaan insemineren (=drachtig maken) met Fleckvieh. De kalfjes die daar uit geboren worden zijn doorgaans dus 50% Holstein en 50% Fleckvieh. Deze eerste kruising wordt ook wel de F1 kruising genoemd.

Het grappige aan deze dieren is dat ze bijna zonder uitzondering een wit hoofd hebben. Misschien is het je wel eens opgevallen dat de alpenkoeien van de Milka reclames ook allemaal een wit hoofd hebben? Nou, dat zijn dus de Fleckviehkoeien!

Van oorsprong komen ze uit Zwitserland uit het Simmental, dus ze worden ook wel Simmentalers genoemd. Er zijn veel van die koeien geexporteerd naar het duitse Beieren en vanaf dat moment gaan ze door het leven als Fleckvieh. De kenmerken van Fleckvieh zijn dat ze oersterk beenwerk hebben, grote hoeveelheden ruwvoer wegkauwen, en daar weer veel melk van produceren, veel spieraanzet leveren, en mooi dooraderd vlees hebben als ze geslacht worden. Er zijn veel fokkers die denken dat we straks koeien krijgen met slechte uiers en dat we niet meer voldoende melk per koe zullen gaan melken. Zelf zijn we er niet zo bang voor, we hebben veel vertrouwen in Fleckvieh. Maar de tijd zal het leren.

Binnenkort zal onze eerste F1 een kalfje krijgen en daarna gaan we haar natuurlijk melken. Ze is op 16 januar 2011 uitgeteld en we kunnen maar nauwelijks wachten tot het zo ver is. We zijn zo benieuwd hoe ze het zal gaan doen! We moeten dan toch nog meer geduld hebben, want we horen van de ervaringsdeskundigen dat je Fleckvieh pas in de tweede of derde lactatie (dus na 2 of 3 kalfjes) pas echt goed kunt beoordelen. We wachten af.

Hieronder de uitzondering op de regel, onze mooie Rumba dochter, die 16 jan. is uitgeteld.

Wat fijn!

Hè, hè ... gelukkig heeft mijn boer net voor de regen van vanavond het haverstro dat nog op het veld lag kunnen persen en in de schuur kunnen krijgen. De oogst is weer binnen tussen de buien door. (en... mijn tweede digitale tekening ;-))

Dat geeft altijd weer een goed gevoel.