Cursus verantwoord Diergeneesmiddelengebruik

Vandaag werd op ons bedrijf de eerste van twee middagen gehouden over Verantwoord Diergeneesmiddelen gebruik.

Tien collega veehouders kwamen om bijgeschoold te worden over de nieuwe regels die er zijn en om de theorie en praktijkkennis over het gebruik van diergeneesmiddelen in de melkveehouderij wat op te frissen.

Deze cursus werd georganiseerd door de dierenklinkiek Marum en op "verzoek" vanuit de melkfabriek FrieslandCampina, waar we de melk aan leveren.

Een goede zaak, nu vanaf 1 januari 3e en 4e generatie antibiotica (deze worden ook in de humane geneeskunde gebruikt) in de ban worden gedaan in de veterinaire geneeskunde. Alles met als doel om bij mensen geen resistentie te krijgen voor bepaalde geneesmiddelen die voorheen dus ook bij dieren werden ingezet. Bij melkvee valt het gelukkig nogal wat mee. Dus voor melkveebedrijven komt er geen enorme verandering op dit gebied, zeker als je al wat zuinig was in het gebruik van antibiotica.

Hopelijk zijn we als sector op tijd met deze maatregelen. We nemen in elk geval nu de verantwoordelijkheid om het goed te reguleren. Dat is een eerste stap.

Ook de investering in kennis is een goede zaak. Hieronder een verslag.

Natuurlijk wel allemaal overalls aantrekken voor de hygiene.

alternatieve plek voor intramusculaire toediening

Meisje zit vol met stickers waar men zou spuiten.

Allemaal aandachtig luisteren naar de veearts.

Wat een makke koe! (Feckvieh he?!)

Kaas je Kaasje

Afgelopen zondag, terwijl het zo'n mooi weer was..., op naar Oldeberkoop samen met buurvrouw Tiny, voor een workshop KAASMAKEN! We waren samen al eens bezig geweest en vonden het redelijk goed gelukt, ware het niet dat de ene kaas, mooi glad was aan de buitenkant en de andere nogal onregelmatig...

Wat deden we verkeerd? De papieren die we hadden er eens op nagelezen en allerlei mogelijkheden:

• Wrongel te koud
• Wassen van de wrongel te heet ("brandplekken" in kaas-termen)
• Stremming onvoldoende
• Wrongel te grof
• Niet goed geperst

Zelf denken we dat het kwam doordat we te weinig wrongel in de kaasvormpjes gedaan hadden, waardoor het persen niet goed genoeg ging. De blauwe vlekjes zijn trouwens van de pH strips, om te meten wat de pH-waarde van de kaas is voor hij het pekelbad in gaat.

Maar goed, terug naar de mooie zondag! Workshop kaas maken. We mochten meekijken met een gezelschap dat deze workshop geboekt had bij Kaasboerderij de Stelp. Het kwam allemaal redelijk goed overeen met hoe wij het hadden aangepakt. Toch waren er wel kleine verschillen, en dat maakt natuurlijk waardoor de kaasjes goed of slecht worden.
Stiekem hadden we het zo slecht nog niet gedaan, maar toch veel opgestoken.

Een van de dingen die we leerden: na 2-3 weken zijn de kleine kaasjes op smaak! Dus meteen bij thuiskomst geproefd natuurlijk! En ja hoor, ze waren heerlijk ondanks het vreemde uiterlijk, van binnen waren ze prima. Ze waren wel wat zout en droog, dus volgende keer korter in de pekel.

Natuurlijk had ik de smaak te pakken en aangezien mijn boer toch wat te veel melk heeft op het einde van het quotumjaar, kan ik zo veel melk gebruiken als ik wil. Gisteren dus aan de slag gegaan met kaasjes met Tzatzike kruiden. Deze liggen nu op smaak te komen in het pekelbad.

En ja.... echt waar, de workshop heeft zijn vruchten afgeworpen, geen onregelmatige korst, maar een mooi glad velletje op deze kaas!
Het ging zo lekker, dat ik vanmorgen meteen verder ben gegaan met Mosterd- Groene Peper kaasjes. Wat zullen we smullen! Die komen net onder de pers vandaan en moeten nog even uitlekken.

Het kan best zijn dat ik vanavond nog wat kaas ga maken. Gaat best lekker zo en mijn boer wil dat ik nog een paar duizend liter melk verwerk... Dat gaat niet lukken vrees ik (30 liter per keer), maar alle beetjes helpen, nietwaar?!
Dus binnenkort (2-3 weken) te verkrijgen: Boeren kaas!

Als we nog eens stalruimte te kort komen...

Dan gaan we de koeien gewoon het hele jaar buiten houden!

Ik vond via Twitter dit artikeltje over het buiten "huisvesten" van Fleckvieh koeien.

En dan niet in het milde Nederlandse klimaat, maar in de Beierse Alpen.

De boer vertelde dat hij jaarrond kalfjes ving. Dus ook in de sneeuw.

Het artikel ging erover of het een zaak was voor de "dierenpolitie" of dat het juist wel verantwoord is.

Natuurlijk kwam er als conclusie uit, dat de dieren supergezond zijn daar in de sneeuw en dat er tegenwoordig geen kalfjes meer in de winter geboren worden, heeft te maken met het feit dat DE BOER liever niet meer in de winter eruit gaat om bij de geboorte te zijn, haha.

Nou ja, het is in elk geval wel een oplossing voor boeren die nu niet doen aan weidegang en wel aan FrieslandCampina willen blijven leveren. Als je de stal al vol hebt, gewoon Fleckvieh gaan houden en lekker buiten huisvesten. Geen centje pijn.

Wij genieten voorlopig nog van onze Fleckie's op stal in de winter.

Melkkoe van het jaar 2011

Eindelijk!

Sinds gisteren zijn we de trotse eigenaren van een heuse Fleckvieh Melkkoe. Technisch gezien is ze nog een vaars (dat is een rund dat 1x gekalfd heeft, pas na 2x kalven heet een rund "koe". INGEWIKKELD...), maar dat mag de pret niet drukken!

Onze mooie bruingevlekte Grietje 218 is onze eerste kruisling van een Holsteinmoeder (Grietje 216) en een Fleckvieh vader (Rumba) die gekalfd heeft. Ze was al op 16 januari uitgeteld, maar ze heeft 11 dagen overgedragen. We zijn nu zo'n 2,5 jaar aan het fokken met dit ras en nu hebben we het eerste resultaat ervan aan de melk. Na 1 dag kun je er natuurlijk nog helemaal niets van zeggen... Maar ze was in elk geval heel braaf bij het inmelken in de melkrobot.

Toen de tuin nog niet was aangelegd, heeft ze samen met haar halfzusje bij ons in de voortuin gelopen. Zodoende hebben we veel met haar "gehaffeld" en is ze nu lekker mak. Ze vindt het dan ook heerlijk om bij haar staart gekrabbeld te worden.

Het kalfje dat eruit gekomen is, is een stiertje en blaakt van gezondheid. Hij drinkt bovengemiddeld goed, maar ja wat wil je met zo veel extra zorg en aandacht als eerste kalfje op ons bedrijf met 75% Fleckviehbloed in de aderen. :-)

We zullen het komende jaar nog zeker 10 kruislingen aan de melk krijgen, dus op het einde van 2011 kunnen we wat meer zeggen over hoe het ons bevalt de Fleckviehkoeien. Omdat dit onze eerste is, is ze voor ons de koe van het jaar 2011! Daar kan niets meer tegenop.

Nog 1x dan: hierbij nog eens die knappe dame:



Huascaran en het gekke kalfje

Voor de liefhebbers:

Hierbij een foto van de pappa van het gekke kalfje uit

de vrolijke noot: gek kalfje. Ze lijkt er toch echt niet op!



Wat is Fleckvieh?

We zijn al een hele tijd aan het inkruisen met Fleckvieh. Zo noemen we dat en zelf begrijpen we precies wat er bedoeld wordt. Maar voor iemand die niet thuis is "in de koeien", is het wat moeielijker te begrijpen waar we nu precies mee bezig zijn.

Het zit zo: Momenteel worden er in NL het meeste Holstein Frisian (HF) koeien gehouden. Deze koeien hebben als erg goede eigenschap dat ze veel melk produceren. En daar zijn we in NL dol op, dus lopen er veel koeien rond van dat ras. Zo is de bloedvoering van onze veestapel ook nagenoeg 100% Holsteinkoe.

Het grote nadeel van koeien die veel melk geven omdat dit in hun genen zit, is dat ze ook melk willen blijven geven als ze zich niet lekker voelen of zelfs ziek zijn. Je kunt je voorstellen wat er dan gebeurt, de koe teert in op haar reserves en haar weerstand gaat omlaag. Dit kan allerlei gebreken en problemen opleveren en als veehouder wil je dat liever niet. Het fijnste is het als al je koeien gezond en fit zijn en ze ook nog mooi wat melk geven, want daar verdien je je geld mee.

We denken in het Fleckvieh ras koeien gevonden te hebben die veel sterker zijn dan de Holsteiners. Dus zijn we onze veestapel gaan insemineren (=drachtig maken) met Fleckvieh. De kalfjes die daar uit geboren worden zijn doorgaans dus 50% Holstein en 50% Fleckvieh. Deze eerste kruising wordt ook wel de F1 kruising genoemd.

Het grappige aan deze dieren is dat ze bijna zonder uitzondering een wit hoofd hebben. Misschien is het je wel eens opgevallen dat de alpenkoeien van de Milka reclames ook allemaal een wit hoofd hebben? Nou, dat zijn dus de Fleckviehkoeien!

Van oorsprong komen ze uit Zwitserland uit het Simmental, dus ze worden ook wel Simmentalers genoemd. Er zijn veel van die koeien geexporteerd naar het duitse Beieren en vanaf dat moment gaan ze door het leven als Fleckvieh. De kenmerken van Fleckvieh zijn dat ze oersterk beenwerk hebben, grote hoeveelheden ruwvoer wegkauwen, en daar weer veel melk van produceren, veel spieraanzet leveren, en mooi dooraderd vlees hebben als ze geslacht worden. Er zijn veel fokkers die denken dat we straks koeien krijgen met slechte uiers en dat we niet meer voldoende melk per koe zullen gaan melken. Zelf zijn we er niet zo bang voor, we hebben veel vertrouwen in Fleckvieh. Maar de tijd zal het leren.

Binnenkort zal onze eerste F1 een kalfje krijgen en daarna gaan we haar natuurlijk melken. Ze is op 16 januar 2011 uitgeteld en we kunnen maar nauwelijks wachten tot het zo ver is. We zijn zo benieuwd hoe ze het zal gaan doen! We moeten dan toch nog meer geduld hebben, want we horen van de ervaringsdeskundigen dat je Fleckvieh pas in de tweede of derde lactatie (dus na 2 of 3 kalfjes) pas echt goed kunt beoordelen. We wachten af.

Hieronder de uitzondering op de regel, onze mooie Rumba dochter, die 16 jan. is uitgeteld.

gek kalfje

We hebben een mooi nieuw kalfje gekregen. Een meisje en daar zijn we altijd heel blij mee als haar moeder een van onze "goeie koeien" is. Als de mama wat minder goed is, dan mag het ook wel een stierkalfje zijn. Die gaat dan weg naar de kalverhandelaar. De vaarsjes (meisjes) houden we zelf, zodat ze later bij ons koe worden.
Het kalfje dat pas geboren is, is een beetje raar. Onze andere kalfjes worden meestal geboren met een wit hoofd omdat de papa's van de kalfjes dat ook hebben. Dit kalfje lijkt echter sprekend op haar mama. Daarom proberen we er nu achter te komen of het gebruikelijk is bij afstammelingen van de stier Huascaran dat ze meer op de mama lijken dan op de papa.
Hierbij een foto van dit -toch wel- mooie kalfje.

Haar mama is trouwens onze lievelingskoe, Neeltje 69, wij noemen haar "Blinde Kip", omdat ze heel slecht ziet of helemaal niets ziet. Ze moet daarom soms veel vertrouwen in ons hebben, dus is ze meer anhankelijk dan een andere koe. En dat is nu juist wat wij weer zo leuk vinden! Dit is al haar vierde dochter en de andere drie zijn ook heel aanhankelijk, dus straks hebben we een stal met veel te aanhankelijke koeien!
Dan komen we niet meer door het werk heen omdat we alle koeien eerst een knuffel of een aai moeten geven. Nou, dat zien we dan wel weer.
Wie de oplossing heeft voor dit gekke kalfje. We horen het graag!